Herstel van binnenuit
18 weken om terug te keren naar jezelf
Veel mensen die hier komen hebben al veel gedaan. Therapie, coaching, EMDR, ademwerk, retraites, trajecten rond het innerlijk kind, soms meerdere tegelijk, in een oprechte poging om eindelijk rust te ervaren in iets wat maar niet stil wordt.
Er kwam inzicht. Er kwam taal. Soms zelfs opluchting.
En toch bleef dezelfde onderstroom zich aandienen.
Niet luid, maar aanwezig.
In relaties. In spanning. In vermoeidheid die dieper zat dan drukte alleen.
In het gevoel dat je veel kunt dragen en tegelijk steeds verder van jezelf verwijderd raakt.
Je probeert te begrijpen wat zich herhaalt, maar je lichaam reageert al voordat je woorden hebt. Je weet rationeel vaak genoeg dat iets niet klopt en toch beweegt er iets in je mee, subtiel, automatisch, sneller dan je denken kan volgen.
Onder je verhaal leeft een systeem dat zich ooit heeft gevormd in omstandigheden waarin aanpassen veiliger was dan jezelf volledig tonen, waarin alert blijven nodig was om verbinding niet te verliezen, waarin dragen vanzelfsprekend werd en ruimte innemen niet. Dat systeem is intelligent. Het heeft je ver gebracht. Het stuurt nog steeds.
Hier gaan we niet verder in verklaren.
Hier zakken we naar de laag waar je lichaam al die tijd is blijven spreken.
Dit traject is gegroeid uit het doorleven van wat er gebeurt wanneer overleving zijn grip verliest en aanwezigheid ruimte krijgt. Uit het kennen van die spanning van binnenuit en het zien hoe een zenuwstelsel zich vastzet en weer kan leren bewegen.
Dit is voor wie merkt dat het zo niet langer klopt, ook al functioneer je aan de buitenkant nog steeds. Voor wie voelt dat blijven draaien rond dezelfde kern meer kost dan het oplevert. Voor wie bereid is niet nóg iets toe te voegen, maar te vertragen en werkelijk te zakken in wat er al die tijd al lag.
De beweging begint niet groots. Ze begint waar je blijft, ook wanneer iets in je wil wegbewegen. Vanuit die plek verschuift er iets. Niet omdat je iemand anders wordt, maar omdat wat onder alles al aanwezig was ruimte krijgt.
Er komt een moment waarop je merkt dat zoeken naar nog een verklaring niets meer verschuift. Dat je geen extra uitleg nodig hebt, maar een ervaring die je systeem werkelijk kan dragen.
Er komt een moment waarop je voelt dat het zo niet langer klopt, terwijl je aan de buitenkant nog gewoon doorgaat, maar vanbinnen telkens opnieuw in dezelfde spanning belandt, dezelfde aantrekking, dezelfde verwarring, en iets in jou het al herkent voordat je het kunt uitleggen.
Misschien ben jij degene die alles draaiende houdt, die vooruitdenkt, iedereen opvangt zonder dat het gevraagd wordt, alles regelt voordat het uit de hand loopt, voortdurend afstemt op wat er nodig is, omdat stilvallen ergens nog altijd onveilig voelt, en terwijl je dat allemaal doet wordt het stiller vanbinnen.
Soms zie je het vaag. Soms zit je er middenin en voelt het als mist, als herhaling, als vastzitten zonder dat je precies kunt aanwijzen waar het begint of eindigt.
Je merkt dat je opnieuw terechtkomt in dezelfde spanning, dezelfde aantrekking, dezelfde verwarring, en iets in jou herkent het nog vóór je het kunt uitleggen.
Je blijft meebewegen, ook wanneer iets in jou eigenlijk wil stoppen.Je draagt meer dan zichtbaar is.Je houdt het bij elkaar, soms ten koste van jezelf.
En ergens onderweg ben je steeds minder ruimte gaan innemen dan je eigenlijk nodig had.
Rust is geen voorwaarde om te starten. Helderheid ook niet.
Wat nodig is, is dat je blijft wanneer iets in je wil wegbewegen, dat je niet meteen terugschiet, maar aanwezig durft te blijven.
Volledige regulatie is geen startpunt. Een begin van draagkracht is genoeg. Soms niet meer dan een stille beslissing vanbinnen dat je dit anders wilt leren dragen. Vanaf daar ontstaat bedding, in ritme en herhaling, zodat wat zich opent niet opnieuw ongedragen blijft.
Ik ben er wanneer oude lagen zich laten zien en het systeem onrustig wordt. Er is ruimte om tussendoor af te stemmen wanneer dat nodig is. Tegelijk blijf jij degene die leert dragen. Ik neem het niet over. Ik word geen houvast buiten jou. Ik loop naast je terwijl jij stap voor stap terugneemt wat je ooit hebt uitbesteed aan overleving.
Voel je de beweging, ook al weet je nog niet hoe die eruitziet, en ben je bereid eerlijk te kijken naar wat onder je patronen leeft, dan past dit traject bij je.
Hier stap je niet in voor nog meer kennis.
Je stapt in omdat praten je niet meer verder brengt, omdat begrijpen geen echte verschuiving meer geeft en je lichaam iets anders vraagt dan uitleg.
We beginnen niet met analyseren en niet met graven in verhalen. We beginnen met contact, met een ontmoeting waarin je systeem mag aftasten zonder zich te hoeven bewijzen, waarin je zenuwstelsel langzaam merkt dat het niet op scherp hoeft te blijven. Vanuit die veiligheid komt naar boven wat op dat moment gedragen kan worden. Niet alles tegelijk. Niet overspoelend. Precies dat wat nu zichtbaar wordt.
De beweging ligt in het lichaam. In hoe je adem verandert wanneer je iets uitspreekt. In hoe je schouders zich aanspannen zonder dat je het merkt. In de stilte die valt wanneer je iets liever niet voelt. Daar ben je jezelf ooit gaan vormen rond spanning. Daar begint de herschrijving.
Wat ooit als trauma werd opgeslagen wordt hier niet opengetrokken, maar benaderd. Langzaam. Stap voor stap. Zodat je leert dragen wat eerder alleen kon overspoelen.
Angst, paniek, controle, pleasen, terugtrekken, ze mogen verschijnen zonder het stuur over te nemen. Overtuigingen die ooit bescherming boden laten zich zien in je houding, in je stem, in hoe je jezelf kleiner maakt of juist harder wordt dan je bent. We vertragen genoeg om ze werkelijk te zien en blijven aanwezig genoeg om er niet in te verdwijnen.
We vertragen waar nodig. Stilte krijgt de tijd. Beweging in het lichaam gaat soms vooraf aan woorden. En er zijn momenten waarop één zin voldoende is om een laag te raken die lange tijd gesloten bleef.
Ik volg geen vaste volgorde. Ik volg wat jouw systeem toelaat. Wat zich aandient krijgt ruimte. Wat nog niet kan, blijft liggen tot het vanzelf beweegt.
Hier is verlichting geen streven. Stabiliteit wel. Een lichaam dat zakt in plaats van aanspant. Een systeem dat niet langer voortdurend hoeft te scannen. Vanuit die rust verschuift er meer dan je kunt forceren. Grenzen worden voelbaar. Emoties worden gedragen. Energie beweegt waar ze vastzat.
Je hoeft hier niets te bewijzen en niets vast te houden wat niet meer klopt. Alleen eerlijk te zijn over wat er werkelijk in je gebeurt, ook wanneer dat ongemakkelijk is. Daar begint een beweging die blijft.
In de sessies kijken we niet naar wat goed klinkt of logisch voelt, maar naar wat er daadwerkelijk gebeurt terwijl we samen bewegen.
We beginnen bij contact dat veilig genoeg is om niet te hoeven presteren. Van daaruit wordt zichtbaar wat eerder verborgen bleef. Niet in één keer. Alleen wat op dat moment gedragen kan worden zonder dat je jezelf verlaat.
Ik stem af op het ritme van jouw systeem. Soms beweegt het traag, soms opent er onverwacht iets dat lang vastzat. We forceren niets en laten niets liggen wat zich aandient. Laag voor laag verschuift wat ooit vanzelfsprekend werd.
Zo verandert hoe je jezelf beleeft. Niet als een betere versie van jezelf, maar als iemand die niet langer vanuit overleving leeft.
De periode van achttien weken vormt geen reeks losse afspraken die je kunt afvinken.
Je stapt een aaneengesloten fase binnen waarin je systeem de tijd krijgt om werkelijk te verschuiven, niet in een enkele doorbraak, maar in herhaling, in terugkomen, in opnieuw ervaren dat je kunt blijven waar je vroeger weg moest.
De basis is een wekelijkse sessie van anderhalf tot twee uur waarin we diep genoeg zakken om iets te raken dat anders onzichtbaar blijft. Wat zich daaromheen aandient ontstaat niet uit planning, maar uit beweging. Er zijn fases waarin je systeem intensiever beweegt en we elkaar vaker spreken. Er zijn momenten waarop één sessie genoeg bedding geeft en de integratie zich in stilte voltrekt. Het ritme volgt niet een vast schema, maar jouw zenuwstelsel.
Dit is geen reeks van achttien losse gesprekken. Het is een periode waarin we blijven tot iets werkelijk verschuift, tot een reflex die jarenlang vanzelfsprekend was zijn grip verliest en plaatsmaakt voor een andere ervaring in je lichaam.
Wat in jaren is opgebouwd laat zich niet verschuiven in losse inzichten. Het vraagt tijd om een nieuw patroon niet alleen te begrijpen, maar te belichamen. In die weken bewegen we laag voor laag door wat zich laat zien. Soms helder, soms stroef, soms onverwacht confronterend. Altijd in het tempo dat jouw systeem kan dragen zonder zichzelf opnieuw te verlaten.
Er is richting in dit proces, ook al is het geen strak programma. Je voelt meer regulatie waar eerst voortdurende alertheid zat. Innerlijke draagkracht groeit op plekken waar je eerder instortte of overcompenseerde. Grenzen worden geen voornemen, maar een lichamelijke realiteit. Je identiteit verschuift van aanpassen naar aanwezig zijn.
De werkelijke herschrijving voltrekt zich niet alleen in de sessies, maar in de momenten ertussen, wanneer je merkt dat een oude reflex opkomt en je niet meer automatisch meegaat. Dat je kunt blijven waar je eerder vluchtte. Dat je jezelf niet langer verlaat om de verbinding niet te verliezen.
Achttien weken geven ruimte voor die beweging. Een bedding waarin iets blijvends kan ontstaan.
De investering voor deze periode van achttien weken bedraagt €4.500.
Je stapt niet in voor een optelsom van achttien gesprekken, maar voor een doorlopende fase waarin we werkelijk blijven bij wat zich aandient. De basis bestaat uit wekelijkse sessies van anderhalf tot twee uur. Daaromheen beweegt het proces zoals jouw systeem dat vraagt. In intensieve fases is er vaker contact. Op andere momenten draagt de integratie zichzelf en spreken we elkaar in het vaste ritme. De begeleiding tussen de sessies is onderdeel van het traject wanneer dat nodig is voor de beweging die gaande is.
Het bedrag betreft de volledige periode, niet een rekensom per uur of per sessie. Betaling in termijnen is mogelijk in overleg.
Als na afloop verdere verdieping nodig is, stemmen we samen af hoe het vervolg eruitziet.
Wil je starten, dan kun je rechtstreeks contact opnemen via de contactpagina. We plannen een eerste sessie in en vanaf daar begint de periode.
Wil je eerst ruimte om je situatie te delen en samen te voelen of dit klopt, dan kun je kiezen voor een verhelderingssessie van één of twee uur.
Dat gesprek staat op zichzelf.