Ik heb al zóveel gedaan en toch loop ik nog vast

Er blijft iets haken onder alles wat je inmiddels begrijpt.

 

 

 

 

Identiteitsherstel na trauma, langdurige overleving en zenuwstelselontregeling

 

Overleven → Regulatie → Emotionele integratie → Identiteitsherstel → Leven vanuit je eigen potentieel

Nancy Zuijdendorp
Ontwikkelaar van het Identiteitskompas

Begeleiding bij identiteitsherstel na trauma, langdurige overleving en zenuwstelselontregeling.

Specialist in trauma, zenuwstelselontregeling en het begeleiden van identiteitsherstel na langdurige overleving.

 

Mijn werk beweegt op het snijvlak van zenuwstelselregulatie, somatisch en systemisch herstel en identiteitsherstel.

 

Het richt zich niet alleen op klachten verminderen, maar op het ontwikkelen van draagkracht en het opnieuw vormgeven van wie je bent wanneer overleving niet langer hoeft te sturen.

De impact van langdurige stress op zenuwstelsel en lichaam

 

Langdurige overleving heeft niet alleen invloed op gedachten en gedrag.

Een zenuwstelsel dat jarenlang onder spanning leeft beïnvloedt ook het lichaam zelf.

Chronische stress en voortdurende hyperalertheid kunnen invloed hebben op:

  • het autonome zenuwstelsel,
  • cortisolregulatie,
  • slaapkwaliteit,
  • immuunfunctie,
  • ontstekingsreacties,
  • hormonale belasting,
  • darmwerking,
  • en het natuurlijke herstelvermogen van het lichaam.

 

Onder langdurige stress blijft een lichaam vaak in verhoogde waakzaamheid functioneren.

Het sympathische zenuwstelsel blijft actief, terwijl diepe regulatie en herstel steeds moeilijker bereikbaar worden.

 

Veel mensen die hier terechtkomen leven al lange tijd op adrenaline.

Ze hebben geleerd te blijven functioneren terwijl het lichaam signalen bleef geven.

Soms wordt pas zichtbaar hoeveel spanning een systeem heeft gedragen wanneer het lichaam begint te stoppen.

 

Dat zie je niet alleen terug bij burn-out of langdurige vermoeidheidsklachten, maar ook bij mensen die jarenlang leefden vanuit aanpassen, alertheid en overleving.

 

Daarom werken we hier niet alleen met inzicht.

We werken aan regulatie, veiligheid, draagkracht en het herstellen van de verbinding tussen lichaam, zenuwstelsel en identiteit.

 

Dit werk beweegt langs meerdere lagen tegelijk.

 

Regulatie van het zenuwstelsel
Traumabewust werken
Emotionele integratie
Identiteitsherstel
Relationele veiligheid
Aanwezig blijven in het moment zelf
Live zichtbaar maken van patronen
Draagkrachtopbouw
Integratie in het dagelijks leven

 

Ik werk met mensen die merken dat overleven niet meer klopt, maar die zichzelf in het dagelijks leven nog steeds verliezen terwijl iets gebeurt.

Er blijft vaak iets gebeuren terwijl iemand ergens denkt dat hij het inmiddels wel begrijpt.

 

Een lichaam dat sneller reageert dan iemand bewust kan volgen. Jezelf weer aanpassen terwijl je voelde dat je het niet meer wilde. Toch opnieuw over een grens gaan terwijl je dacht dat je die inmiddels zou herkennen.

 

Daar wordt zichtbaar hoe diep overleving zich in een systeem heeft vastgezet.

Daar begint dit werk.

 

Vanuit dat werk ontstond het Identiteitskompas. Het ontwikkelingsmodel voor identiteitsherstel na trauma en langdurige overleving.

Er komt een moment waarop je hoofd nog wel verder kan.

Nog meer begrijpen.
Nog meer verbanden leggen.
Nog iets aankijken.

Maar je lichaam beweegt niet meer vanzelf mee.

 

Je wordt moe van wat je hebt meegemaakt. Maar ook moe van het blijven zoeken terwijl dezelfde reacties terug blijven komen.

Daar begint zichtbaar te worden dat het niet alleen gaat over wat er is gebeurd. Maar over wie je bent geworden om ermee te kunnen overleven.

 

Daar begint identiteitsherstel.

Als je wilt zien hoe jouw systeem nu beweegt onder spanning.

Een persoonlijke reflectie die zichtbaar maakt hoe jouw systeem nu beweegt.

Er komt een punt waarop verder zoeken niets meer verandert.

We kijken samen naar wat er speelt en wat er in jou gebeurt wanneer het gebeurt.

Je hoeft niets te beslissen. Alleen eerlijk kijken naar waar je nu staat.

Ik open niets wat iemand nog niet kan dragen.

 

Voor wie merkt dat het niet meer bij kijken alleen blijft.

Je blijft vastlopen in dezelfde reacties, ondanks alles wat je al hebt gedaan.