Wat zichtbaar is, is zelden het hele verhaal.
Mensen zijn vaak gaan geloven dat hun overleving is wie ze zijn.
Nancy Zuijdendorp
Ontwikkelaar van het Identiteitskompas
Mensen zijn vaak gaan geloven dat hun overleving is wie ze zijn.
Wat mij al vroeg fascineerde was niet alleen wat mensen deden.
Maar wat daaronder leefde.
Door de jaren heen zag ik hetzelfde patroon steeds opnieuw terugkeren.
In trauma.
In relaties.
In familiepatronen.
In identiteit.
Daar begon mijn werk.
Mensen begrijpen vaak veel meer dan ze denken.
En toch blijft er iets gebeuren.
Je kunt iets begrijpen.
En toch merken dat je lichaam iets anders doet.
Juist daar wordt zichtbaar hoe diep overleving zich in een systeem heeft vastgezet.
Daar begon ik iets te zien wat steeds opnieuw terugkeerde.
Vanuit die waarnemingen ontstond uiteindelijk het Identiteitskompas.
Wat zichtbaar wordt in gedrag, blijft zelden beperkt tot gedrag alleen.
Langdurige overleving laat niet alleen sporen achter in hoe iemand denkt, voelt of reageert.
Hoe langer een systeem moet overleven, hoe moeilijker het vaak wordt om uit die voortdurende staat van waakzaamheid te komen.
Daar blijven de gevolgen niet beperkt tot emoties of gedrag alleen.
Het beïnvloedt ook processen die essentieel zijn voor herstel en gezondheid.
Onder voortdurende spanning verandert een lichaam langzaam mee.
Hormonale processen, slaapkwaliteit, immuunfunctie en het natuurlijke herstelvermogen van het lichaam komen daardoor steeds vaker onder druk te staan. Ook ontstekingsprocessen, darmwerking en de natuurlijke balans van het lichaam kunnen hierdoor worden beïnvloed.
Een zenuwstelsel dat jarenlang heeft moeten overleven blijft zich aanpassen aan spanning en waakzaamheid.
Dat heeft niet alleen invloed op emoties en gedrag, maar ook op slaap, immuunfunctie, hormonale processen, herstelvermogen en de manier waarop een lichaam energie gebruikt.
Veel mensen die hier terechtkomen leven al lange tijd op adrenaline. Ze hebben geleerd te blijven functioneren terwijl het lichaam signalen bleef geven. Soms wordt pas zichtbaar hoeveel spanning een systeem heeft gedragen wanneer het lichaam begint te stoppen.
Dat zie je niet alleen terug bij burn-out of langdurige vermoeidheidsklachten, maar ook bij mensen die jarenlang leefden vanuit aanpassen, alertheid en overleving.
Daarom richt dit werk zich niet alleen op inzicht.
Het gaat ook over regulatie, veiligheid, draagkracht en het herstellen van de verbinding tussen lichaam, zenuwstelsel en identiteit.
Ik werk met mensen die merken dat overleven niet meer klopt, maar die zichzelf in het dagelijks leven nog steeds verliezen terwijl iets gebeurt.
Misschien herken je iets van wat je hierboven hebt gelezen.
Misschien ben je nieuwsgierig geworden naar hoe jouw eigen systeem beweegt.
Of weet je al langer dat hetzelfde zich blijft herhalen, ondanks alles wat je inmiddels begrijpt.
Waar je ook staat, er zijn verschillende manieren om verder te kijken.
