Ik heb al zóveel gedaan en toch loop ik nog vast
Er blijft iets haken onder alles wat je inmiddels begrijpt.
Identiteitsherstel na trauma, langdurige overleving en zenuwstelselontregeling
Overleven → Regulatie → Emotionele integratie → Identiteitsherstel → Leven vanuit je eigen potentieel
Nancy Zuijdendorp
Ontwikkelaar van het Identiteitskompas
Begeleiding bij identiteitsherstel na trauma, langdurige overleving en zenuwstelselontregeling.
Mijn werk beweegt op het snijvlak van zenuwstelselregulatie, somatisch en systemisch herstel en identiteitsherstel.
Het richt zich niet alleen op klachten verminderen, maar op het ontwikkelen van draagkracht en het opnieuw vormgeven van wie je bent wanneer overleving niet langer hoeft te sturen.
Dit werk beweegt langs meerdere lagen tegelijk.
Regulatie van het zenuwstelsel
Traumabewust werken
Emotionele integratie
Identiteitsherstel
Relationele veiligheid
Aanwezig blijven in het moment zelf
Live zichtbaar maken van patronen
Draagkrachtopbouw
Integratie in het dagelijks leven
Ik werk met mensen die merken dat overleven niet meer klopt, maar die zichzelf in het dagelijks leven nog steeds verliezen terwijl iets gebeurt.
Er blijft vaak iets gebeuren terwijl iemand ergens denkt dat hij het inmiddels wel begrijpt.
Een lichaam dat sneller reageert dan iemand bewust kan volgen. Jezelf weer aanpassen terwijl je voelde dat je het niet meer wilde. Toch opnieuw over een grens gaan terwijl je dacht dat je die inmiddels zou herkennen.
Daar wordt zichtbaar hoe diep overleving zich in een systeem heeft vastgezet.
Daar begint dit werk.
Vanuit dat werk ontstond het Identiteitskompas. Het ontwikkelingsmodel voor identiteitsherstel na trauma en langdurige overleving.
Er komt een moment waarop je hoofd nog wel verder kan.
Nog meer begrijpen.
Nog meer verbanden leggen.
Nog iets aankijken.
Maar je lichaam beweegt niet meer vanzelf mee.
Je wordt moe van wat je hebt meegemaakt. Maar ook moe van het blijven zoeken terwijl dezelfde reacties terug blijven komen.
Daar begint zichtbaar te worden dat het niet alleen gaat over wat er is gebeurd. Maar over wie je bent geworden om ermee te kunnen overleven.
Daar begint identiteitsherstel.
Als je wilt zien hoe jouw systeem nu beweegt onder spanning.
Een persoonlijke reflectie die zichtbaar maakt hoe jouw systeem nu beweegt.
Er komt een punt waarop verder zoeken niets meer verandert.
We kijken samen naar wat er speelt en wat er in jou gebeurt wanneer het gebeurt.
Je hoeft niets te beslissen. Alleen eerlijk kijken naar waar je nu staat.
Ik open niets wat iemand nog niet kan dragen.
Voor wie merkt dat het niet meer bij kijken alleen blijft.
Je blijft vastlopen in dezelfde reacties, ondanks alles wat je al hebt gedaan.
