Ik ontmoet vanaf het begin de hele mens, ook wanneer iemand zichzelf op dat moment nog voornamelijk vanuit zijn overleving kent.

Ik luister naar wat iemand vertelt, maar ook naar van waaruit iemand spreekt. Hoeveel iemand cognitief weet, zegt mij nog niet van waaruit iemand op dat moment leeft. Ik zie waar iemand aanwezig is en waar overleving het overneemt. We beginnen op de plek waar jij nu staat. Daar reguleer ik eerst met je mee.

Vanuit die co-regulatie kan er langzaam een gezonde eigen regulatie ontstaan. Je kunt steeds meer bij jezelf blijven en waarnemen wat er in je lichaam gebeurt, zonder erin mee te verdwijnen.

Zolang overleving het vertrekpunt blijft, kun je je trauma’s kennen, je patronen herkennen en je emoties begrijpen, terwijl je er nog steeds vanuit leeft. Wanneer je aanwezig kunt blijven, kun je ook werkelijk gaan dragen en ontmoeten wat al die tijd heeft moeten overleven. Je trauma’s, emoties, coping, patronen en de delen van jou die nooit werkelijk veiligheid hebben gekend.

Er zit nooit alleen degene tegenover mij die vandaag volwassen is. Er beweegt een hele geschiedenis mee. We worden vanzelf ouder, maar niet alles groeit vanzelf mee. Wat emotioneel geen ruimte kreeg om mee te groeien, groeit niet vanzelf mee wanneer we volwassen worden.

 

Die geschiedenis zie ik terug in hoe iemand spreekt, reageert en beweegt. In gedrag, overtuigingen, coping en in de manier waarop iemand zichzelf en de wereld om zich heen ervaart. Ik zie waar overleving beweegt en ik blijf ook de mens zien die daaronder nog altijd aanwezig is.

 

Je leert steeds meer waarnemen wat er in jou gebeurt, zonder er volledig in te verdwijnen. Je gaat herkennen waar jij aanwezig bent en waar je overleving nog aanstuurt.

 

Vanuit die aanwezigheid kunnen we steeds meer ontmoeten van wat uit je geschiedenis nog met je meebeweegt. Jongere delen waarvan emoties niet volledig hebben kunnen meegroeien. Trauma’s, copings, patronen en overtuigingen die op verschillende momenten in je leven zijn ontstaan.

 

Ik hoef daarvoor niet in je verleden te graven. Alles laat zich al zien in het heden. Ik zie eerder wat er in iemand beweegt dan iemand het zelf nog kan waarnemen of dragen. Wat ik waarneem bepaalt niet het tempo. We blijven bij wat er in jou op dat moment werkelijk beschikbaar is. Ieder kind verdient de kans om emotioneel volwassen te worden. Sommige mensen krijgen die kans pas als volwassene.

 

Wanneer overleving niet langer je blik bepaalt, verandert ook wat je kunt zien. Vanuit die ontwikkeling komt er steeds meer ruimte voor wat werkelijk van jou is. Voor je eigen grenzen, keuzes en richting. Wat je voorheen buiten jezelf zocht of vanuit je hoofd probeerde te bepalen, ontstaat steeds meer vanuit jou. Er komt steeds meer ruimte om te leven. Voor je kwaliteiten. Voor je potentieel. Voor wat er in jou altijd al aanwezig was, maar waar binnen overleving geen werkelijke ruimte voor was.

Onder alles wat je hebt moeten worden, blijft je authentieke zelf aanwezig. Dat verdwijnt nooit. Alleen de verbinding ermee.

Wat jarenlang vanuit overleving werd aangestuurd, verschuift niet in een aantal losse ontmoetingen. Daarom werk ik niet met losse sessies. Ontwikkeling vraagt tijd en continuïteit. Die ruimte hebben we gedurende twintig weken.

Soms ontstaat die draagkracht relatief snel. Soms is een groot deel van die twintig weken nodig voordat iemand voldoende bij zichzelf aanwezig kan blijven om niet opnieuw volledig te verdwijnen in wat er vanbinnen wordt geraakt.

Twintig weken zeggen niets over hoeveel lagen we zouden moeten hebben ontmoet.

Hoe ver die beweging binnen twintig weken komt, verschilt per mens. Voor de één is er na die periode voldoende aanwezig om zelf verder te gaan. Een ander kiest ervoor om samen verder te bewegen en te verdiepen.

Ik werk niet vanuit een vast programma waarin vooraf bepaald is wat we wanneer moeten doen. Wat je lichaam en zenuwstelsel kunnen dragen, laat zich niet forceren. We bewegen steeds met wat vanbinnen mogelijk is en beschikbaar komt.

Deze manier van begeleiden is intensief.

De wekelijkse sessies zijn onze vaste ankerpunten.

Zeker in het begin kan er veel bewegen. Je gaat anders kijken naar wat je altijd als vanzelfsprekend hebt ervaren. Blinde vlekken worden zichtbaar. Je gaat steeds meer herkennen waar je overleving aanstuurt.

En ondertussen leef je gewoon je leven. Soms heb je nauwelijks geslapen. Soms blijft iets maar doorgaan in je hoofd. Er gebeurt iets. Je wordt geraakt. Je slingert tussen wat je inmiddels kunt zien en waar je overleving het toch weer overneemt. Het kan werkelijk van alles zijn.

 

Je kunt uitreiken wanneer er iets gebeurt. Soms is een reactie, uitleg of spiegel voldoende. Soms reguleer ik een stukje met je mee. Soms vraagt wat er gebeurt om meer ruimte en spreken we elkaar tussendoor.

 

Gedurende die twintig weken blijf ik zien waar je staat, wat er in jou beweegt en wat je op dat moment kunt dragen. Ik houd gedurende die twintig weken ruimte voor wat zich tussendoor aandient.

 

Ik begeleid niet meer dan vijf à zes mensen tegelijkertijd.

 

Wat iemand nodig heeft, is gedurende die twintig weken niet steeds hetzelfde. Soms vraagt dat meer nabijheid. Op een ander moment juist ruimte om zelf te dragen wat eerder nog samen gedragen moest worden.

Die ruimte moet er werkelijk zijn.

 

 

 

20 weken 1-op-1 samenwerking
20 wekelijkse sessies van 1,5 tot 2 uur als vaste ankerpunten
Doorlopende samenwerking gedurende de twintig weken

Investering €5.600
Betaling in termijnen mogelijk

Denk je na het lezen dat deze manier van werken bij je past, dan kun je eerst een gesprek van een uur inplannen.

Daarin is er ruimte om je verhaal te delen en kijken we samen waar je op dit moment staat en of deze twintig weken passen bij waar jij nu bent.

Verhelderingssessie
60 minuten · €80

Wil je eerst wat meer lezen over hoe de samenwerking praktisch is ingericht, dan vind je daar meer over bij Praktische informatie.