De Brug – Hoe Kom Ik Hieruit?

 

Een doorleefd verhaal over codependentie, trauma en thuiskomen

 

 

Voor wie zich diep vanbinnen afvraagt hoe kom ik hieruit?

 

Niet als iets wat je even bedenkt, maar als een vraag die al lang meeloopt.

 

Dit boek is geschreven voor wie voelt dat overleven te lang de norm is geweest. Voor wie vastloopt in relaties, patronen en innerlijke strijd, en ergens weet dat er een andere manier van leven mogelijk is, ook al is die nog niet zichtbaar.

 

De Brug is geen handleiding en geen theorie. Het is een persoonlijk en doorleefd verhaal over verdwijnen, voelen en langzaam leren blijven. Over codependentie, trauma en de weg terug naar jezelf.

Overleven is geen leven

 

Ik wist niet dat ik aan het overleven was. Ik dacht dat dit gewoon leven was.

 

Hoewel ik in mijn tienerjaren al stil in mezelf zei: wat is dit… dit kán toch niet het leven zijn…

 

Altijd alert, altijd op mijn hoede. Een kind dat aanvoelde wanneer er iets mis zou gaan, dat de stilte beter begreep dan woorden. Mijn lichaam nam het over, lang voordat ik begreep wat veiligheid was. Ik voelde spanning waar liefde had moeten zijn, angst waar geborgenheid hoorde. Overleven werd mijn manier van liefhebben. Niet uit keuze, maar uit noodzaak. Maar overleven is geen leven. Het is ademen in een kooi die je zelf niet gebouwd hebt.

Waarom dit boek ontstond

 

Er zijn boeken die je schrijft, en er zijn boeken die door je heen geschreven worden.

De Brug behoort tot die laatste.

 

Geboren uit een leven vol geweld, misbruik, alcohol, stilte en overleven. Uit dynamieken van narcisme die ik van binnenuit heb leren kennen, van openlijk tot verborgen, tot aan de psychopathische vorm.

 

Ik schreef geen boek om mijn levensverhaal te vertellen. Wat ik wél wilde, was de rode draad van codependentie zichtbaar maken.

Rauw.

Eerlijk.

Onverzacht.

 

Omdat ik weet hoe het voelt om vast te zitten in iets wat je pas veel later herkent als codependentie.

De rode draad van codependentie

 

In Hoe Kom Ik Hieruit? neem ik je mee in mijn eigen reis door trauma, relaties, verstrikking en herstel.

 

Niet om alles te delen. Maar om zichtbaar te maken wat ertoe doet.

Hoe de rode draad van codependentie zich door alles heen sloop.

In mijn keuzes.

In mijn lichaam.

In mijn relaties.

In hoe ik naar mezelf keek.

 

Codependentie is geen etiket. Het is een diep ingesleten patroon. Een overlevingsmechanisme dat ooit nodig was, maar je nu gevangen houdt in wie je níét bent.

 

Zolang je nog leeft vanuit die oude reflexen, pleasen, verdwijnen, wachten op toestemming, sta je aan de andere kant van jezelf.

In de mist.

En precies daar begint De Brug.

 

 

 

Fragmenten uit het boek

Sommige momenten blijven hangen, niet alleen omdat ze mijn verhaal vertellen, maar omdat ze misschien ook iets in jou aanraken.

 

 

Het lichaam dat het al wist

Mijn lichaam voelde vreemd, niet veilig. Alsof het ergens onderweg niet meer van mij was geweest. Ik wist toen nog niet waarom,

maar mijn zenuwstelsel wist het allang. Hier had iets plaatsgevonden dat te vroeg, te intiem en te beschadigend was.

 

 

Voor mijn zesde

Voor mijn zesde had ik al geleerd om mijn gevoelens op te bergen. Om te scannen. Om af te stemmen op iedereen behalve mezelf.

Ik wist niet eens dat ik óók iemand was. Ik was wat anderen nodig hadden.

 

 

Wanneer je nee zegt

Wanneer je eindelijk nee zegt tegen alles wat niet klopt, begint de wereld om je heen te schudden. Niet als straf, maar als herordening. Een schoonmaak. Genadeloos en bevrijdend tegelijk.

 

 

Een meesterlijke illusie

Wat ik dacht dat liefde was, bleek verstrengeling vermomd als thuiskomen. Een meesterlijke illusie, precies afgestemd op mijn oude honger naar verbinding.

 

 

Het begin van iets nieuws

Ik had het script verscheurd. Ik trilde nog.

Maar ik wist: dit was het begin van iets nieuws.

 

 

Mijn weg terug naar huis

Ik koos voor een andere weg. Mijn weg.

Geen route die vastlag, maar een brug die zich vormde met elke stap die ik zette. Een brug die me langzaam terugbracht naar huis. Naar mijn waarheid. Naar de plek waar ik mezelf weer kon ontmoeten.

 

 

 

Voor wie is dit boek geschreven

 

Voor wie zich klein hield om liefde niet te verliezen.

Voor wie altijd eerst voor de ander zorgde.

Voor wie zich nu afvraagt: is dit alles?

 

Misschien herken jij de rode draad en vind je tussen de regels een stukje van jezelf terug.

 

 

 

Thema’s die het boek raakt

  • Codependentie en narcistische dynamieken

  • Jeugdtrauma, verlies en emotionele verwaarlozing

  • Schaamte, grenzen en stille loyaliteit

  • Het innerlijke kind en de innerlijke tiener

  • Het zenuwstelsel en overlevingsreacties

  • De weg van zelfafwijzing naar zelfliefde

  • Thuiskomen in je lichaam en je waarheid

 

Boekinformatie

 

 

Titel: De Brug – Hoe Kom Ik Hieruit

Auteur: Nancy Zuijdendorp

Formaat paperback: 15,5 x 23,5 cm

Aantal pagina’s: 159

 

Of je nu liever een boek in handen houdt of direct digitaal leest,

de inhoud blijft hetzelfde, alleen de vorm verschilt.

 

Paperback – €25

Ontvang het fysieke boek via BraveNewBooks.

E-book (PDF) – €15,50

Download en lees waar en wanneer jij wilt.

‘Hoe Kom Ik Hieruit?’ – Het boek van Nancy Zuijdendorp over codependentie, trauma, innerlijke heling en thuiskomen in jezelf.

Paperback

 

Bestel het fysieke boek en ontvang het thuis via BraveNewBooks.

Bestel de paperback voor €25

Waar het boek eindigt, begint de beweging

 

 

Dit boek is geen afronding. Het is een ingang.

 

Voor veel mensen is Hoe Kom Ik Hieruit? het moment waarop iets eindelijk klopt. Niet omdat alles helder wordt, maar omdat wat altijd vaag, verwarrend of eenzaam voelde ineens woorden krijgt.

 

Wat je leest, herken je niet met je hoofd, maar met je lichaam.

En ergens daar ontstaat vaak een stille vraag. Niet luid. Niet dwingend. aanwezig.

 

En nu dan?

 

Want inzicht alleen verandert het zenuwstelsel niet. Herkenning alleen herschrijft geen patronen. Wat ooit in overleving is ontstaan, laat zich niet los door begrijpen, maar door ervaren, herhalen en veilig dragen.

 

Daar begint mijn begeleiding.

 

Mijn 18-weken traject is bedoeld voor wie voelt dat dit werk niet oppervlakkig kan. Voor wie merkt dat praten alleen niet genoeg is. Voor wie niet nóg een methode zoekt, maar bedding, continuïteit en een proces waarin het lichaam eindelijk mag bijleren wat het nooit heeft gekend.

 

Het traject volgt geen vast script. Het beweegt met wat zich aandient. Met jouw zenuwstelsel. Jouw tempo. Jouw geschiedenis.

 

Alles wat ik daarin begeleid, heb ik zelf doorleefd en belichaamd. Niet vanuit theorie, maar vanuit het weten wat het vraagt om werkelijk terug te keren naar jezelf.

 

Voor sommigen is dit boek genoeg om iets in beweging te zetten. Voor anderen is het het moment waarop ze voelen dat ze deze brug niet alleen willen oversteken.

 

Niet omdat het moet. Maar omdat het klopt.

 

 

Als je voelt dat het boek niet het einde is, maar het begin van iets dat dieper gedragen wil worden, dan vind je daar meer over bij mijn 18-weken traject.